1921 yılının 28 Ocak’ı 29’una bağlayan gecesinde yitirdiğimiz Mustafa Suphi ve yoldaşlarını ve 1983 yılının 28 Ocak’ı 29’una bağlayan gecesinde idam edilen Ömer Yazgan, Mehmet Kanbur, Erdoğan Yazgan ve Ramazan Yukarıgöz yoldaşları anıyoruz.
Mustafa Suphiler Kurtuluş Savaşı’nı emekçi devrimine dönüştürme, Ömerler de cuntaya karşı direniş geliştirme ideali ile yola çıkmışlardı.
Türkiye sosyalist hareketinin iki önemli tarihsel sürecine denk düşen ileri çıkışlarda eğer onlar başarılı olsalardı ülkemizin ve bölgemizin yazgısı bugünkü durumda olmazdı.
Cunta rejimine karşı direniş hazırlıkları sırasında 17 Ocak 1981 yılınnda yapılan bir eylemde Metin Adil Toraman ve Ali Aktürk gibi yiğit devrimci arkadaşlarını kaybeden Ömerler idam sehpası önünde Denizler gibi yiğittiler.
Ömer Yazgan idamının hemen öncesinde yazdığı son mektubunda, “Halkımızın yazgısı bu değil. Çok evladını kaybetti. Ama bir gün kazanmayı da öğrenecek” diye yazmıştı.
Büyük kahramanlıklara ve fedakârca mücadeleleri halkın lehine geliştirmekle sorumluyuz. Bunun için de devrimci hareketin öncü bir tutumla halkın mücadele, direnme azmini geliştirmesine ve kazanmasına yardımcı olabilmesi için yaşanan süreçten ders çıkarması zorunludur.
Bu doğrultuda, EDH olarak devrimci eğitimin, solda birlik ve yenilenme mücadelesinde temel önemde olduğu, farklı devrimci örgütlerin ve görüşlerin dayanışma içindeki koordinasyonunun, devrimci mücadele açısından stratejik önem taşıdığı düşüncesini taşıyoruz.
Türkiye devrimci hareketinin uzun bir süredir uzaklaştığı anti-emperyalist yurtseverlik geleneğine dönmesi gerektiğini savunuyoruz.
Sosyalistler olarak, kendi aramızda iletişim ve koordinasyon içinde olmamıza engel olan rekabetçi ve grupçu yanlarımızdan uzaklaşarak birbirimizle yakınlaşacağımıza, dayanışmamızı kuvvetlendireceğimize inanıyoruz.
Ükemizin ve bölgemizin yazgısını ve geleceğini ancak bu şekilde değiştirebiliriz.
Onbeşlerin, Ömerlerin ve ocak ayında yitirdiklerimiz nezdinde tüm devrimcileri saygıyla anıyoruz.
