Sınıfının sesi olan, yazdığı dizelerle başkaldıran şair Hasan Hüseyin Korkmazgil’i ölümünün 42. yıldönümünde saygı ve sevgiyle anıyoruz.
“ekmeği bol eyledik
acıyı bal eyledik
sıratı yol eyledik
geldik bugüne”
Çoğu insan Hasan Hüseyin’i bestelenen şiirlerinden tanır. Oysa Hasan Hüseyin; bunlardan çok daha fazlası, halkın sesidir. Halk adına konuşan bir şair değil, halkın içinden gelen bir şairdir. Nazım Hikmet’in şiirlerini okuduğu gerekçesiyle asıl mesleği olan öğretmenlik görevine son verilen Hasan Hüseyin; ressamlık, tabelacılık, arzuhalcilik, gazetecilik gibi çeşitli işlerle uğraşmıştır. 1959’da Dost’ta ‘Ağustos Şiiri’nin yayımlanmasının ardından şair kimliğiyle tanınmaya başlanmıştır. Yayımlanan kitapları ile çeşitli ödüller alan Hasan Hüseyin; şiirlerinde çoğunlukla barışı, özgürlüğü, sınıf mücadelesini anlatmıştır. Onun şiirlerinde köylü vardır, işçi vardır, yoksul mahalleler vardır.
Acıyı Bal Eyledik isimli şiirinde ezilenlerin yaşadığı yoksulluk, baskı ve sömürü koşullarının kolektif bilinç ve dayanışma sürecinden geçerek umuda ve dirence dönüşebileceğini konu almaktadır. ‘gün gün ile barışmalı / kardeş kardeş duruşmalı / koklaşmalı söyleşmeli / korka korka yaşamak ne (…) kanadık toprak olduk / çekildik bayrak olduk / döküldük yaprak olduk / geldik bugüne // ekmeği bol eyledik / acıyı bal eyledik / sıratı yol eyledik / geldik bugüne’ dizelerinde; yaşanan acının, sömürünün, yoksulluğun dayanışma ve örgütlü mücadele ile aşılacağını anlatmaktadır. Bugün hala emek sömürüsü devam ediyorsa, gençler gelecek kaygısı yaşıyorlarsa, hala çocuklar okul yerine işe gidiyorsa ve iş cinayetlerinde can veriyorsa Hasan Hüseyin’den öğrenmemiz gereken çok şey var demektir.
Haziranda ölmek zor demişti 49 yıl önce Nazım Hikmet ve Orhan Kemal için. Haziranda ölmek zor da, şubatta kolay mı?
